اصل جرقه زنی کبریت

کبریت ها را می توان به کبریت اصطکاکی (که به آن کبریت فسفر سولفوره نیز می گویند) و کبریت ایمنی تقسیم کرد و اصول اشتعال آنها متفاوت است.

اجزای اصلی سر کبریت اصطکاکی عبارتند از کلرات پتاسیم و تری سولفید فسفر. گرمای ایجاد شده در اثر مالش جزئی روی سطح ناهموار به اندازه ای است که این دو ماده واکنش شیمیایی ایجاد کرده و مشتعل شوند.

گوگرد جایگزین تری سولفید فسفر در سر کبریت ایمنی می شود. گرمای اصطکاک عمومی برای ایجاد واکنش سر کارتریج کافی نیست. تنها زمانی که روی لایه فسفر کنار جعبه کبریت خراشیده می شود، گرمای اصطکاک ابتدا گوگرد را با کلرات پتاسیم واکنش داده و انرژی گرمایی بیشتری تولید می کند که باعث می شود مواد شیمیایی موجود در سر کارتریج واکنش نشان داده و مشتعل شود. فرآیند واکنش آن به شرح زیر است:

2KClO3 به اضافه 3S──→2KCl به اضافه 3SO2 به اضافه 1137 کیلوژول

واکنش شیمیایی فوق بسیار شدید و انفجاری است که برای استفاده مناسب نیست. به منظور کنترل سرعت احتراق، باید مقداری پرکننده مانند پودر کوارتز به سر دارو اضافه شود تا اشتعال سر دارو متوسط ​​و پایدار شود. علاوه بر این، دی کرومات پتاسیم و رنگدانه ها برای بهبود مقاومت در برابر رطوبت و ظاهر اضافه می شوند. اگر از نشاسته و شلاک برای جایگزینی گوگرد استفاده شود و مقداری ادویه به آن اضافه شود، می توان کبریت های معطر بدون گوگرد تهیه کرد. هنگام سوزاندن، آنها گاز تحریک کننده SO2 تولید نمی کنند و می توانند عطری را منتشر کنند و به مردم احساس راحتی کنند.